بنابر توصیه ی مسئولین محترم اداره ی بافت تاریخی معاونت شهرسازی و معماری شهر تهران و برای شفاف تر شدن تعریف بافت تاریخی، به همت مسئولان محترم اداره بافت تاریخی منطقه ۱۲ تعاریف زیر جهت اطلاع مردم محله و ساکنان در این بافت ارائه شده است:

بافت تاریخی

تعریف بر گرفته از مصوبه ی شورای عالی شهرسازی: «بافت، گستره ای هم پیوند است که از بناها، راه ها، مجموعه ها، فضاها، تاسیسات و تجهیزات شهری یا ترکیبی از آنها تشکیل شده است.»

بنا بر مصوبه شورای عالی شهرسازی در خصوص تعریف بافت های فرسوده شهری، به شماره نامه ۷۳۷/۳۰۰/د مورخه ۳/۵/۱۳۸۴ آن را به سه دسته تقسیم می کنند:

الف- بافت دارای میراث های شهری (بافت تاریخی)

ب- بافت های شهری فاقد میراث شهری

ج- بافت حاشیه ای (سکونتگاه های غیر رسمی)

شورای عالی شهرسازی در مصوبه ی قانونی خود اهمیت بافت تاریخی را این چنین بیان می کند: « بافت دارای میراث شهری(بافت تاریخی)؛ بافتی است که در برگیرنده ی آثار به جا مانده از گذشته و جایگزین ناپذیری هستند که می توانند در آگاهی جوامع از ارزش های فرهنگی و گذشته خود کمک کند. حفظ آن ها علاوه بر برانگیختن غرور ملی و ایجاد حس هوبت، بر کیفیت زندگی نیز می افزاید. این آثار به یکی از سه دوره باستان، دوره تاریخی یا معاصر تعلق دارد یا به ثبت آثار ملی رسیده اند یا در فهرست میراث های با ارزش سازمان میراث فرهنگی و گردشگری قرار می گیرند.»

سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری در ضوابط حفاظت از بافت های تاریخی کشور که در بهار هزار و سیصد هشتاد ونه منتشر شده است، بافت تاریخی را چنین تعریف می کند: « بافت تاریخی به بخش یا بخش هایی از شهر معاصر اطلاق می شود که منعکس کننده ی ارزش های فرهنگی- تاریخی شهر بوده و از تعامل انسان و محیط پیرامون او در طول تاریخ به دست آمده است.»